Voor het eerst in jaren heb ik geen vaste reisplannen dit jaar. Dus nu ben ik sterk aan het nadenken wat ik met mijn vrije dagen gaat doen. Ik heb mijzelf al jaren weerhouden van lange afstandreizen, gezien de huidige behoefte om de wereld rond te reizen een enorme druk legt op onze planeet. Ik kan dat aan mijzelf niet verantwoorden, dus tot dusver ben ik relatief dicht bij huis gebleven.
Maar de laatste tijd ben ik sterk betrokken bij ontwikkelingshulp. Ik ben Doener, vrijwilliger bij Oxfam Novib, en ik doneer zo'n beetje alles wat ik maandelijks overhoud, alles om onrechtvaardigheid te bestrijden en armoede en andere ellende de wereld uit te helpen. Maar ik heb totaal geen "feeling" met de mensen waar het allemaal om gaat. Ik mis de persoonlijke band, ervaringen die veel mensen motiveren om te werken aan een betere wereld. Mijn motivatie is meer uit rationele overwegingen, gezond boerenverstand. Dat is in principe meer dan genoeg om mij te motiveren, maar er blijft mij een gevoel bekruipen dat ik geen goede beslissingen kan maken over zaken zonder uberhaupt de mensen en culturen te kennen waar ik mijzelf voor inzet. Ook al laat ik de inhoudelijke beslissingen voornamelijk over aan de mensen die er echt verstand van hebben, zoals de medewerkers van Oxfam Novib, toch zou ik graag persoonlijke ervaringen op doen die mij helpen de juiste weg te vinden, en mijn inzet effectiever te maken. Vandaar een sterke wens tot reizen en mensen ontmoeten waar het allemaal om draait, om hun kant van het verhaal persoonlijk te kunnen leren.
Welnu, ik heb genoeg budget, dus ik kan dit alles persoonlijk makkelijk betalen. Dus ik ben niet afhankelijk van sponsoren, donateurs etc. Dat scheelt. Maar, aangezien ik wat ik niet uitgeef zowiezo gebruik als donaties, komt het eigenlijk op hetzelfde neer. Zo zou ik wel een dure reis naar Afrika kunnen ondernemen, en daar een paar weken een school ruimte bouwen of zoiets. Maar dat kunnen ze zelf ook evengoed, mits de middelen beschikbaar zijn. Dit soort dingen financieren vanuit hier is veel effectiever.Daarnaast pompt zo'n reis ook nog eens tonnen CO2 in de lucht (tenzij ik er een paar maanden voor uittrek, en met een zeilbootje gaat), draag ik extra bij aan de verslechtering van het klimaat voor Afrika (CO2 compensatie helpt wat, mits een echt goed systeem steunt, maar het blijft een aflaat). Alles opgeteld schiet dat dus totaal niet op, en is de wereld er al gauw veel slechter aan toe dan wanneer ik gewoon thuis zou blijven.
Centraal staat in ieder geval dat ik in dit geheel impact op de wereld centraal stel, en mijn eigenbelang ondergeschikt beschouw. Ondanks mijn sterke verlangen meer van de wereld te zien, ben ik sterk genoeg om dit dan toch niet te doen, en de wereld vanuit hier zo positief mogelijk te beinvloeden. Maar ik ben open voor suggesties. Om maar aan te geven waar mijn interesses liggen: effecten van ontwikkelingshulp in praktijk vastleggen, slachtoffers van onrecht te spreken en hun woord mee te nemen, of heel anders: bedreigde inheemse volken bezoeken om te leren hoe ik mij nog beter kan inzetten om hun rechten te beschermen. Wie ideeën heeft, ik hoor ze graag.
No comments:
Post a Comment