Normaal ben ik veel bezig met hulpverlening ver van huis. Africa, Asie etc, continenten waar ik zelfs nog nooit ben geweest. Momenteel is dit anders, ik help iemand die zeer dichtbij huis in diepe shit is gekomen. Dat is toch heel anders. De situatie geeft een hoop stress, en maakt alles wel heel dichtbij huis. Dat heeft al een hoop ogen geopend, met name hoe zekerheden in het leven in een klap omgegooid kunnen worden.
Ik heb me altijd gefocust al voor ik aan mijn studie begon aan zekerheid wat betreft inkomen, levenonderhoud. In die tijd was er nog geen crisis, en ook tot ik begon met werken waren alle opties open. Tijden zijn verandert. Heb je een baan die je inkomsten geeft, neem geen enkel risico om dit te verliezen. Het verschil tussen een comfortable leven en letterlijk dakloos op straat staan kan binnen een paar maanden gebeuren. Dit is me nu gezien recentelijke ervaringen wel heel erg doorgedrongen, en maakt me des te meer beseffen hoe goed ik het heb getroffen, deels door van begin af aan hierop te sturen. Ik zie veel mensen om me heen veel te grote risico's nemen door in te spelen op wensen in werk, en daarmee zekerheid in inkomen op het spel te zetten. Besef heel goed wat je hebt, en dat dit heel snel kan omslaan, zeker in deze tijden.
